2.6. Wybór składników instalacji

2.6.1. Wybór zestawu komponentów

Decyzja o tym, jaki zestaw komponentów zainstalujemy, zależy w dużej mierze od planowanych zastosowań systemu i ilości wolnego miejsca na dysku. Dostępne warianty pozwalają zarówno na instalację najmniejszej konfiguracji, jak i na instalację wszystkiego. Początkujący użytkownicy Uniksa i FreeBSD powinni wybrać jeden z przygotowanych wariantów. Dla bardziej doświadczonych użytkowników istnieje możliwość ułożenia własnego zestawu komponentów.

Więcej informacji o zestawach komponentów i ich zawartości możemy uzyskać naciskając F1. Po przejrzeniu tych informacji naciskamy Enter, aby powrócić do menu wyboru komponentów.

Jeśli planujemy korzystać z graficznego interfejsu użytkownika, powinniśmy wybrać jeden z zestawów o nazwie rozpoczynającej się literą X. Po instalacji zajmiemy się konfigurowaniem XFree86 i wyborem menedżera okien.

To, która wersja XFree86 jest domyślnie instalowana, zależy od instalowanej wersji FreeBSD. Jeżeli wersja FreeBSD jest wcześniejsza niż 4.6, to zainstalowane zostanie XFree86 3.X. W przypadku FreeBSD 4.6 i późniejszych domyślnie instalowane jest XFree86 4.X.

Na stronie WWW XFree86 możemy sprawdzić, czy nasza karta graficzna jest obsługiwana przez domyślnie instalowaną wersję XFree86. Jeśli nie jest, powinniśmy wybrać zestaw bez X. Po zainstalowaniu systemu będziemy mogli zainstalować i skonfigurować odpowiednią wersję XFree86 korzystając z kolekcji portów.

Jeżeli planujemy samodzielne kompilowanie jądra, powinniśmy wybrać wariant zawierający kod źródłowy. W Rozdział 9 można się dowiedzieć, dlaczego powinno się budować niestandardowe jądro i jak to zrobić.

Oczywiście najbardziej wszechstronny jest system zawierający wszystkie komponenty. Jeśli mamy wystarczająco dużo miejsca na dysku, wybieramy klawiszami kursora All, podobnie jak na Rysunek 2-28, i naciskamy Enter. Jeżeli jednak miejsca na dysku mogłoby nie wystarczyć, wybierzmy wariant najlepiej odpowiadający obecnym potrzebom. Kolejne komponenty mogą być dodawane po zainstalowaniu systemu.

2.6.2. Instalacja kolekcji portów

Po wyborze komponentów będziemy mieć możliwość zainstalowania kolekcji portów FreeBSD. Kolekcja portów umożliwia łatwe i wygodne instalowanie oprogramowania. Nie zawiera ona kodów źródłowych programów. W skład kolekcji portów wchodzą pliki umożliwiające automatyczne pobieranie programów, oraz ich kompilowanie i instalowanie. Korzystanie z kolekcji portów opisane jest w Rozdział 4.

Program instalacyjny nie sprawdza, czy mamy odpowiednio dużo wolnego miejsca na dysku. Kolekcję portów powinniśmy instalować tylko pod warunkiem, że miejsca faktycznie wystarczy.

                             User Confirmation Requested
     Would you like to install the FreeBSD ports collection? 
    
     This will give you ready access to over 7,800 ported software packages,
     at a cost of around 165MB of disk space when "clean" and possibly much
     more than that if a lot of the distribution tarballs are loaded
     (unless you have the extra CDs from a FreeBSD CD/DVD distribution
     available and can mount it on /cdrom, in which case this is far less
     of a problem). 
    
     The ports collection is a very valuable resource and well worth having
     on your /usr partition, so it is advisable to say Yes to this option. 
    
     For more information on the ports collection & the latest ports,
     visit: 
         http://www.FreeBSD.org/ports  
    
                                  [ Yes ]     No

Klawiszami kursora wybieramy [ Yes ], aby zainstalować kolekcję portów, lub [ No ], by z niej zrezygnować. Wybór zatwierdzamy klawiszem Enter. Ponownie pojawi się menu wyboru komponentów.

Jeżeli odpowiadają nam wybrane komponenty, przy pomocy klawiszy kursora wybieramy Exit, zaznaczamy [ OK ] i naciskamy Enter, przechodząc do kolejnego etapu instalacji.